Marek J. Siemek

Profesor Marek J. Siemek (1942-2011) był jednym z czołowych polskich filozofów okresu powojennego. Od czasu studiów aż do końca swej kariery akademickiej związany był z Instytutem Filozofii Uniwersytetu Warszawskiego. Uczeń m.in. Bronisława Baczki i Leszka Kołakowskiego, w swoich pracach twórczo rozwijał ważne wątki filozoficzne i metodologiczne należące do dziedzictwa Warszawskiej Szkoły Historyków Idei. Do głównych obszarów jego zainteresowań należały: historia klasycznej i współczesnej filozofii niemieckiej, filozofia społeczna, filozoficzne teorie intersubiektywności, filozoficzna refleksja nad nowoczesnością. Wiele jego prac, publikowanych zarówno w Polsce, jak i za granicą, znalazło wielkie uznanie krajowego i światowego środowiska filozoficznego. Jest on m.in. autorem przełomowych interpretacji filozofii Kanta i Fichtego, oryginalnego odczytania fenomenologii Husserla oraz szeroko dyskutowanego w Polsce i za granicą projektu transcendentalnej filozofii społecznej. Profesor Siemek ma też olbrzymie zasługi dla rozwijania filozoficznego dialogu polsko-niemieckiego. W uznaniu jego dokonań na tym polu został on w 2006 roku uhonorowany doktoratem honoris causa Uniwersytetu w Bonn. W roku 2010 Profesor Siemek otrzymał Nagrodę Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego I stopnia za całokształt twórczości. W roku 2011 został uhonorowany pośmiertnie przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, pana Bronisława Komorowskiego, Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.